Dimitri Home

In throwback thursday ditmaal aandacht voor mijn platen koffer (deel 1).

Koffer van goud en loodzwaar, al mijn zeldzame muziek erin.
Mijn platen koffer en ik…. wat hebben we veel meegemaakt.

Na lange vluchten stond ik je op te wachten bij de carrousel en vaak ging het daar mis. Dan kwam als eerste een eenzaam stuk vinyl in mijn gezichtsveld.
“Hee, die plaat die ken ik, die is van mij”. Één voor één floepte al snel mijn hele collectie tussen de zwart rubberen flappen door de bagageband op.
Dan weer wat binnenhoezen en een deksel en vervolgens de buitenhoezen en de bodem van mijn koffer.
Met zweet op mijn voorhoofd stond ik de boel bij elkaar te graaien..

Vluchten met een overstap waren de ergste.
Want hoe vaak ik niet in die irritant lange rij bij de balie van niet aangekomen bagage stond om mijn vermiste platen koffer aan te geven is niet te tellen.
Als ik mazzel had kwamen ze een vlucht later maar vaak was dat niet meer mogelijk omdat mijn vlucht de laatste was van die avond of omdat mijn platen teruggevonden waren op een ander deel van deze aardkloot.
Ik herinner me de keer dat ik was uitgenodigd in een vette openlucht club vlak buiten Napels. Prachtig gelegen in een dal.
De Italiaanse resident dj was ingelicht over die speziale gast dj Dimitri senza musica.
Hij was zo aardig om mij met zijn collectie te laten draaien.
Vlak voordat ik moest aanvangen mocht ik door zijn bak spitten en ik kan je zeggen dat dat best wel spannend is. Ken ik überhaupt wel wat van zijn tracks?
Wonder boven wonder kwam ik aardig wat bekende platen tegen.
Wel grappig is dat toen ik stond te draaien de beste Italiaanse man meerdere malen boven zijn eigen platen hing om te kijken wat ik in godsnaam aan het draaien was.
Ik had er wel vaker een handje van om de tweede track van een b-kant te draaien.
De avond was naar omstandigheden zeker geslaagd te noemen.

Maar goed, die platen koffers… ik sjouwde me een breuk, zeulde ze de hele wereld over.

Zo ook naar Thailand.
Ik was gevraagd in een grote tent in Bangkok te komen draaien. Twee business tickets en first class hotel, alles was tip top geregeld.
Alleen… van draaien kwam het niet.
Toen ik in de business ruimte op Schiphol met een vriend wachtte om aan boord te gaan werd ik opeens gebeld door mijn bookings agency.
“Dimitri, je gaat dit niet geloven, maar de Thaien hebben een fout gemaakt. Ze wilde Dimitri from Paris hebben maar hebben per ongeluk jou geboekt”
“Je tickets en de vooruitbetaalde fee mag je gewoon houden maar je hoeft niet te komen draaien.
“Willen ze me niet eens horen dan? Nope. Was niet nodig.
Maar ach een goed betaalde vakantie voor twee naar Thailand was natuurlijk niet verkeerd dus besloten we toch te gaan….met mijn platen koffer!
Met diezelfde koffer had ik de avond daarvoor nog staan draaien op Mysteryland in een tent vol mensen die helemaal losgingen.
Midden in mijn set aldaar kwam een losgeslagen figuur naar me toe en schreeuwde in mijn oor dat ie pillen in mijn platenkoffer had gegooid.
Omdat ik helemaal in mijn muziek zat schonk ik daar geen aandacht aan. Totdat ik na een vermoeiende vlucht die dag erna langs een gluiperig ogende Thaise douane ambtenaar liep.
Toen brak het zweet me uit, want opeens schoot die gedachte door mij heen.
Pillen in mijn koffer naar Thailand, je wenst het je ergste vijand nog niet.
Godzijdank had de douane het te druk met checken van andermans koffers, maar oh wat graag had hij die vage gouden flightcase van mij eruit gepikt.
Ik ben daar zo van geschrokken dat ik de koffer in Thailand heb achtergelaten en mijn platen mee terug nam in een goedkope daar aangeschafte reistas.

Mijn platen koffer….waar mijn dochter in klem heeft gezeten toen ze twee was en besloot dat de deksel een bootje was, tot de keer dat je gestolen was net voor mijn set op Awakenings..
Deel twee volgt..

news09

13 April 2016 Uncategorised

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *