Dimitri Home

909 ook dit jaar magistraal

Zou het karma zijn? 909, een van de fijnste technofestivals die ons land rijk is, kreeg een volle lading zon over zich heen, ondanks een voorspeld regenfront. Net als in voorgaande jaren was de line-up van een jaloersmakend niveau, dit keer met een vorstelijke afsluiting die nog lang bleef nazingen in de hoofden.

Hij is en blijft de stralende ster van dit festival: de TR-909. En ja, iedereen die hier het podium inneemt, kan met dit apparaat uit de voeten. We hebben het over de door Tadao Kikumoto ontwikkelde en in 1983 door Roland op de markt gebrachte drumcomputer. Artiesten als Jeff Mills, Underworld en Radiohead zorgden ervoor dat het apparaat de credits kreeg die het verdiende. Vooral eerstgenoemde wordt gezien als de koning van de TR-909: niemand bespeelt ‘m zo meesterlijk als hij. En laat het nu Mills zijn die dit jaar 909 afsloot. Een lang gekoesterde wens, want hij stond al jaren op het verlanglijstje van Loveland, de organisatie achter 909.
Als je kijkt naar de giganten die in de afgelopen vijf edities het podium beklommen – Derrick May, Carl Craig, Laurent Garnier, Kevin Saunderson, om er maar een paar te noemen – was Mills zo’n beetje de enige ‘trofee’ die nog ontbrak. En dan zijn er nog twee broers die tot de ‘Second Wave’ van uit Detroit afkomstige techno worden gerekend: Lawrence en Lenny Burden aka Octave One. In Nederland zijn ze zelden te zien. Onbegrijpelijk, want deze mannen staan garant voor muzikaal vuurwerk, en ook hier in het Amsterdamse Bos zullen ze laten zien en horen dat ze tot de buitencategorie behoren.

Nieuwe setting
Wat dat Amsterdamse Bos betreft, is het even zoeken naar de nieuwe locatie waar 909 dit jaar is neergestreken. Het blijkt het terrein te zijn waar ook A Day at the Park en Dekmantel Festival elk jaar hun tenten opslaan. De idyllische, door water begrensde Kleine Speelweide, waar de voorgaande edities van 909 plaatsvonden, bleek te kwetsbaar voor evenementen van dit kaliber. Jammer, maar vanuit milieuoogpunt wel begrijpelijk.
Wij moeten even wennen aan de nieuwe setting, en missen in eerste instantie het water en de overzichtelijkheid van de vorige locatie. Ook het ‘one stage’-principe is losgelaten, zo blijkt. Er is een tweede podium ingericht, waar Dimitri Kneppers en Vince Watson – beiden oudgedienden, maar nog helemaal van nu – ieder een vier uur durende set mogen neerzetten. Hier zal het de hele dag draaien om melodieuze techhouse, en het is meteen duidelijk dat de heren over een trouwe fanschare beschikken die zich vanaf minuut één met een aanstekelijke overgave op de muziek stort.
Even verderop is een foodcourt ingericht, ook niet helemaal 909 zoals we het voorheen gewend waren, met dat ene veld waar alles zich concentreerde. Maar eerlijk is eerlijk, de sfeer is er gemoedelijk en het publiek geniet in de middagzon van het niet meer weg te denken festivalhapje en -drankje. Wij houden van nu af aan op met vergelijken, spreken we af.

Kerkdienst
Als we naar de volledige line-up kijken, wordt meteen weer duidelijk waarom 909 tussen al die andere festivals zo’n bijzondere positie inneemt. Het eert de artiesten die met hun muziek door de jaren heen de ‘legacy’ van techno hebben gevormd, maar tegelijkertijd nog volop de toon aangeven in een tijdsgewricht waarin het steeds moeilijker wordt uniek en authentiek te zijn. Het festival is, als je het melodramatisch zou willen omschrijven, één grote kerkdienst waarin het draait om het uitdragen van techno in z’n puurste vorm, én een eredienst voor de mensen die deze muziek van meet af aan hebben uitgedragen, al dan niet met behulp van de TR-909. Dat alles zonder veel effectbejag en met hart voor de zaak.
De Rotterdammer Jochem Paap aka Speedy J is zo’n artiest die moeiteloos de kloof dicht tussen dat wat eind jaren 80 begon in Detroit, en wat nu überhip is in een stad als Berlijn. Samen met mede-Rotterdammer Gerd was hij de eerste Nederlander met een ‘Detroit release’ achter zijn naam. Anno 2016 vormt hij met de in Berlijn woonachtige techno-producer Lucy het duo Zeitgeber en draait hij de Berghain plat. 909 erkent dat door hem ‘gewoon’ tussen Octave One en Jeff Mills in te programmeren. Ere wie ere toekomt, lijken ze daarmee te zeggen.
Ook een man als Steve Rachmad neemt terecht zijn plek op dit podium in. ‘Straight ’n steady’ levert deze bescheiden artiest altijd waarvoor hij wordt besteld: ‘banging sh*t’!

Heel veel snoeren
Waren we nog artiesten vergeten? Yep. Sluwe Vos draait van één uur tot half drie het gras warm, en doet dat niet onverdienstelijk. Ook dat is 909: Nederlands talent de ruimte geven. En dan is er nog Matt Edwards aka Radio Slave uit Engeland, op wiens ‘track record’ namen voorkomen als Ministry of Sound, Fabric, Cocoon en Panorama Bar, en die samenwerkte met artiesten als Len Faki, Armand Van Helden en ook… Kylie Minogue. Als een ‘gentleman’ draaiend van begin tot eind laat hij met Baby, Baby van Floorplan aka Robert Hood doorschemeren dat alle wegen uiteindelijk toch weer naar Detroit leiden. Al genoten wij nóg meer van zijn eigen track Don’t Stop No Sleep in de remix van Tale of Us.
De oogst van 909 2016: een fenomenaal draaiende Dimitri – niet te doen zoals hij Arvéschida van Dusty Kid erin mixte! – en Vince Watson, een buitenaards goede live-set van Octave One die van ons úren had mogen duren – nog nooit zoveel snoeren bij elkaar gezien! – en een Jeff Mills die als inderdaad onbetwiste koning van de TR-909 deze editie afsloot op een vorstelijke manier. Of zoals de gebroeders Burden het via Twitter toch wisten te verwoorden: “Just watched Jeff Mills do total destruction to a TR-909. Never ever saw anything like it, incredible!” Met dank aan 909!

909dimitri

Source: http://djmag.nl/sites/default/files/styles/artikelbreedte/public/909dimitri.jpg?itok=ir1LjTFv

2 June 2016 Uncategorised

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *